هر شب هنگامی که دنیای خسته در خواب فرو میرود و فرشته ی خاموشی بر جهان دامن میگستراند من با نسیم شب رازها درمیان میگذارم و از روی زیبای تو داستانها میگویم ...

 همراه امواج نسیم به آسمان زیبای شب نگاه میکنم و بر چهره ی ستارگان فروزان که عاشقانه بهم چشمک میزنند خیره میشوم ... 

ولی ای دلدار من بگذار بگویم که در دل هیچ ستاره ای به جز ماه روی تو نمیبینم و در چشمک اختران به جز نشان چشمان عاشق کش تو نمیابم ... 

اکنون بار دیگر بهارفرا رسیده و درختان غرق در شکوفه شده اند ولی هر زمان که نسیم بهاری مرا از عطر گلها سر مست میکند به یاد می اورم که از دیر باز مست باده ی عشق توامو بوی گلهای چمن به جز نشانی ازنفس عطر آگین و سر مست کننده ی تو نیست ...

               از قطعه ی رویای عشق ـ لامارتین

کودکی با پاهای برهنه بر روی برفها ایستاده بود و به ویترین فروشگاهی نگاه می کرد

 زنی در حال عبور او را دید . او را به داخل فروشگاه برد و برایش لباس و کفش خرید و

 گفت: مواظب خودت باش کودک پرسید: ببخشید خانم شما خدا هستید؟ زن لبخند

 زد و پاسخ داد: نه من فقط یکی از بنده های خدا هستم کودک گفت:می دانستم با

 او نسبت دارید ...

 پنجره ام به تهی باز شد

                                                  و من ویران شدم ...

پرده نفس میکشید

                                                  دیوار قیر اندود !

از میان برخیز .

                                                  پایان تلخ صداهای هوش ربا !

فرو ریز .

                                                  لذت خوابم می فشارد .

فراموشی می بارد .

                                                  پرده نفس میکشد :

شکوفه خوابم می پژمرد .

                                                  تا دوزخ ها بشکافند ،

 ‌‌تا سایه ها بی پایان شوند ،

                                                 تا نگاهم رها گردد ،

در هم شکن بی جنبشی ات را

                                                 و از مرز هستی من بگذر

سیاه سرد بی تپش گنگ ! 

مهمان نگاهم شو در یک شب رویایی 

بگشای به روی من یک پنجره زیبایی      

فانوس نگاهم را آویخته ام بر در

من منتظرم زیرا گفتند تو می آیی